Wednesday, June 21, 2017

Image may contain: 2 people, people smiling, people standing and indoor

Så har vi fått den fyrste "doctor" i familien (men ein "doktor" har vi jo allereie). Kjetil disputerte i går. Han var dritflink og fekk tonnevis med velfortent skryt. Han har arbeidd svært grundig og samvitsfullt. Kanskje litt for grundig og samvitsfullt av og til?? Men sånn er PhD-arbeidet, og han fekk mykje skryt frå alle kantar. Han fekk også eit bilete, som ein kan sjå over. Så var det party etterpå med freshe og trivelege folk. Maten var himmelsk god, midt-austen mat med friske ingredienser. Eg song songar av Clapton i lag med syster mi.

Temaet for graden er samanhengen mellom alvorleg psykisk sjukdom og hjernestorleik. Og om andre faktorar, som røyking, medisinbruk og vektauke, kan vere faktorar i denne samanhengen. Disputasen var interessant i fyrste halvdel, så vart den meir og meir langdryg for meg. Men det var bra nivå heile vegen.

Image may contain: 1 person

Dette var frå den fyrste, interessante halvdelen :P Den handla fyrst om i kva grad "neuroimaging" kan brukast for å setje psykiatriske diagnosar. Og sånt.





Så har syskenbarnet mitt (endeleg!) gifta seg, og det var med ei bra dame, så alt var bra.

Image may contain: 9 people, people smiling, people standing, wedding and suit

Festen var på Klækken hotell. Masse trivelege folk og fine talar. Masse oppfordringar til å takke Gud og ta imot Jesus som sin frelsar :) Og elles også himmelsk god mat her også. Eg song og spela desse songane av Neil Young og Paul McCartney, og elles sov eg ute i telt om natta. Dvs. kan høyrast HER og HER. Romantiske songar, dette.


Elles er det noko som er frustrerande med bygda i høve til Oslo, nemleg utvalet av grønsaker i Oslo, spes. på Grønland. Utruleg mykje godt, og billig er det også. Utvalet i kjedebutikkar er ikkje direkte dårleg, men...ja. Det er jo sånn. Tilbod og etterspørsel.

Thursday, June 15, 2017

Tanzi compared the plaque formation — whether through amyloid beta’s 42 amino acid form or due to a microbe — to lighting a match. That leads to the development of tau protein tangles in nerve cells, which Tanzi compared to a brush fire. Then comes inflammation, a raging forest fire which Tanzi believes does much of the damage that leads to cognitive decline.
“It’s inflammation that really throws you down the slippery slope,” he said.


When all is said and done, Moir said, it might be that Alzheimer’s is a “dysbiosis” of the brain, a sign that the microbiome is out of whack. Further, Tanzi said, if microbial culprits are identified, it might be possible to treat those infections early in life — possibly even with a vaccine — before the earliest plaques begin to form.

Frå forskarar på Harvard. Her


Fint på ein liten hyttetur. Eg skriv liste over mål for livet mitt, og reflekterer.
Vi kokar kaffi og kosar oss og finn ro.



Min gode ven Joakim har med ein fin hund. 




Wednesday, June 14, 2017



Denne likar eg. Dette er god visdom, altså. Når ein får vanskelege kjensler, er det lurt å bli i dei, bli trygg på dei. Også interessant å tenke på meg sjølv før, korleis dette var umogleg. Eg hadde kjensler som var grunngjeve i fundamentalistparadigmet, og det var eg stuck i. Konstant indre uro og angst, liksom, og "nowhere to run". Heh. Ja, slik opplevdest det. Heh. Rart å tenke på, ass. Boy, you better leave this town. Get out while you can, the meter's running out. Voices in the street you love. Everything is better when you hear that sound. Keane. Ein sang om fundamentalisme. Skulle seie: F*****g fundamentalisme.

Rart med det, ja. Nokre kjensler er ikkje så "farlege" som ein trur. I dag skrudde eg dusjen på kaldaste då eg skulle dusje. Har vore usikker på kor "ille" det er. Så eg har teke litt og litt kaldare kvar dag. Men i dag køyrde eg på. Eg dusja. Og kjente etter, utan å stresse. Var det alt? Det var jo ikkje så ille :-S Sånn kan det ofte vere, altså. Med ting ein er redd for.

Sunday, June 11, 2017

Eg er varsam med å dele helsetips, mykje fordi eg sjølv er undervegs her. Eg kan seie noko, og så seinare utvikle innsiktar vidare, og revidere det eg meinte. Og helse, diett etc. er personlege og følsomme ting, ofte. Uansett. Eg vil dele ein liten artikkel av ein aldri så liten helt for meg, Tony Robbins. Han skriv om kva ein kan gjere for å få meir energi i livet. Ein kan tenke kva ein vil om det, og ta med seg det ein vil. HER.

Saturday, June 10, 2017

Thursday, June 8, 2017


Det er godt å ha familie og vener. Det heilage fjellet i bakgrunnen også. 

Wednesday, June 7, 2017

Gutta på tur

I går var Joakim og eg ute på gåtur i Strauman med ein fin hund som heiter Frøy. Så talar vi djupt om livet og vegen vidare. Og så ville vi ta eit bad. Det var rimeleg kaldt, men også behageleg.


Godt å ha bilen som badstoge etterpå (y)




Rart med det der med kaldt vatn. Før frika eg ut ved kaldt vatn. Når ein er mentalt førebudd på det, og pustar roleg (tenk buddhisme), og møter vatnet medvite, med ved bruk av viljen, er det ikkje så ille, og nervesystemet held seg også i ro. Det er masse å lære av dette, har eg skjøna.

Monday, June 5, 2017



Dette er ei ganske ny bok. Fire leiande evangelikale teologar skriv om korleis vi skal forstå helvete. Eg skummar gjennom innhaldet. Dette er ei sånn bok som eg sjølv hadde lese med stor interesse, for, ja, kanskje 7-8 år sidan. (Eg har den fyrste utgåva, dette er andre). Veldig rart å lese no, imidlertid. Eg skal reflektere litt om kvifor. Det kjem nokre litt sterke ord her og der, men ikkje bli provoserte. Ta det meir som "stream of consciousness", eg er ikkje ute etter å "ta" nokon. (Trur eg). OK?????????????


- Det fyrste eg tenker på, er korleis dei diskuterer ulike syn på helvete. Nokre meiner domen er evig pine, nokre meiner det er tale om øydeleggjing, nokre meiner det er ein skjærseld, nokre meiner at alle kan bli frelst. Dette er jo ulike posisjonar innan kristen tradisjon også, så det er forståeleg. Men all diskusjon skjer innanfor premiss om at Bibelen er Guds Ord, som gjev svaret. Det er sånn...sjonglering, miksing, triksing, bøying, strekking med bibelvers, bibelkonsept, bibeltema etc. Så freistar ein å lage ein slags "teologi" om Gud og helvete.

Men premissa ligg der, at Bibelteksten er Guds openberring - svara er å finne der, og ikkje andre stader. Det betyr også at det ikkje eigentleg er lov å trekke andre kjelder med inn i diskusjonen, som ikkje er direkte relevante for bibelteksten, heller ikkje å sjå bort frå bibelteksten. Til slutt i dette avsnittet, vil eg seie at dersom dei no verkeleg vil finne ut kva Jesus meinte om helvete, reint historisk, så kan dei jo det. Dette fortel den historiske Jesus-forskninga om. Men i evangelikalismen skal ein sameine ord, konsept, tankar, oppfatningar frå den historiske Jesus, med dei same tinga, frå mange andre ulike periodar (dvs. frå andre tekstar i Bibelen), til ein teologi - og alle tekstane skal vere "korrekte" på same tid. Det er ei umogleg oppgåve, men det umoglege i det, kan ein ikkje gjere eksplisitt og seie rett ut.


- Nok om det. Til det eg eigentleg meir tenker på. Desse unge mennene er høgt utdanna. Dei har doktorgradar frå Aberdeen (evangelikal/barthiansk høgborg, på ein del vis), Notre Dame, Univ of Chicago etc. Dei har undervist ved Nottingham (RadOrth-høgborg) etc. Dei har formelle kvalifikasjonar så det held. Dei må ha arbeidd godt og grundig, med sine emne, og stått på. Likevel får eg ei kjensle av det er noko "pitiful" og nesten komisk med det dei driv på med. Eg sit ikkje og ler av dei. Eg berre seier kva kjensler som oppstår i meg. Ein kan også seie mykje godt om det verdifulle i det konstruktive arbeidet dei gjer, ved å arbeide innanfor, og vidareføre, ein tradisjon.

Men ja, kva driv dei på med, liksom? Dei er litt som intellektuelle vaksne og sterke mannfolk med eit livssyn som høver best for ungdomsskuleelevar, ikkje for vaksne. Dette er liksom det triste ved det. Dei tenker at dei gjer Guds gjerning etc., og har ofra så mykje av livet på å utdanne seg innanfor desse tinga, og jo, dei har fått gode karrierer, og er heilt sikkert nøgde med det. Men så har dei ikkje kome lengre i livssynet, liksom? Eg skjønar naturlegvis dynamikken. Dei står i ein tradisjon, ikkje sant, som ikkje tillet dei å utvikle livssynet. Og akademia krev innsnevring, og lojalitetar til institusjonar. Men ja. Det er eit stort paradoks for meg.

Det blir som å "stenge seg sjølv inne". Eg ser for meg ein barnehage med gjerde rundt, der dei sit og diskuterer. Men ingen får lov å opne grinda og gå utanfor, der dei vaksne er. Kanskje litt som at det er eit elektrisk gjerde rundt, dette er "angstkjensla" som oppstår når ein bryt opp tradisjonen og utfordrar "Gud".

Dette kan oppfattast som ein stygg og arrogant metafor. Eg meiner det ikkje sånn. Det er berre kjenslelivet mitt som talar, ut frå min person og mine erfaringar (eg har nok ein del frustrasjon og sinne i meg overfor denne tradisjonen, djupt nedi her). Eg vil tru at når eg blir eldre, vil eg kunne gje meir positive vurderingar.

Som berre eit lite, men svært godt, døme til slutt: Kva gjer forfattarar som dei ovanfor nemnte, med denne boka, med dens analysar og refleksjonar?

Bilderesultat for segal life after death

Det er ikkje rom for den i paradigmet. Dette er berre eitt døme. Vel. Dette var mi fortid. Eg har arbeidd meg ut av det. Eg håpar at unge som veks opp i dag i desse miljøa får ein enklare veg ut av ting, enn eg.


Eg tenker elles på problemstillinga for min del, i høve til mi fortid som prest, også. No driv eg og les Wrights Evolution of God. Kjempefin bok med mange spennande og uortodokse refleksjonar om Gud. No er det lett for meg å sjå korleis han står i ein protestantisk/sekulær setting - boka ville sett veldig annleis ut om ho var skrive av ein gresk ortodoks truande. Det som er tankevekkande for meg, er å tenke: Dersom eg enno var prest - kor mykje av konklusjonane i boka kunne eg akseptert? Kunne eg i det heile akseptert konklusjonar i den, som eg er overtydd om? Kva om eg fann det vanskeleg eller umogleg å sameine ortodoksi med forskning? Dvs. at sameininga ville vere usikker, kanskje ligge fram i tid, kanskje vere mogleg, kanskje ikkje?

Hm. Slik hadde mange katolske teologar det i det 20. århundre. Vel, kyrkja må leve vidare, og ho spelar ei enormt viktig rolle i det moderne samfunn, også framover. Så signe alle dei som arbeider som prestar. (Ingen ironi eller sarkasme her). Men for meg er det godt å ikkje representere ho offisielt, no for tida. Eg arbeider med "sameiningsprosjektet" på reint personleg vis, men kjenner fridom til å tenke meir kva eg vil (i alle fall ein god porsjon fridom), og lande på dei konklusjonar eg vil. Eg søv betre om natta når eg driv på med det no, enn eg gjorde før.

Saturday, June 3, 2017



Takk til Alek og Youtube. Skal høyre når eg har tid.

---

Kjære Alek. Videoen er DRITbra. Takk for tipset.

---

Veldig interessant. Mange leiande psykologar og forskarar er i ferd med å sjå korleis innsiktar frå mystiske tradisjonar, og særleg buddhisme, er viktige og relevante for menneske i vesten. Spennande. Dette spring naturlegvis ut frå 60-talet etc. Men det er også ei "hot" rørsle i akademia i dag.

Bilderesultat for wright why buddhism is true


Naturlegvis interessant for meg fordi det er så hjelpsamt for meg også. Og det er veldig spennande teologiske implikasjonar her, og rom for religionsdialogar.