Sunday, July 23, 2017



Eg tek med alle vener til Ljosvatn, herleg der. Flotte og snille folk rundt bordet. Inkl. Svanhild bak kameraet.




Ved kassen. Var diverre litt tåke og regn denne dagen, men fint likevel.




Vi lagar mat, reinsdyrgryte denne gongen. Øyvind er god på det!





Hyggeleg, hyggeleg. Når ein er med menneske rundt seg, så blir ein trygg og ned-stressa. Masse god mat på ovnen. Svanhild, meg, Richard, Øyvind og Pernille. Kongebra. 







HErleg. Spinat i den grøne bollen. Så var det noko koriander og tomat og lauk. Potet og gulrot steikt i lauk og olje. Og så sjølve wåtten, supergod!! Så lam med ingefær, kvitlauk og anna snadder. Og noko linsegreier. 






God stemning. 



God stemning på Ljosvatn. Med biff, gulrot, dadlar, kaffi og sånt. Frå høgre, Joakim, Dag Ove, Richard og så meg. Ja, Frøy er der nede også, til høgre.



Gøy med litt tullemusikk. Gøy med vener. 


Seinare på dagen var det chillings på Heia, og Svanhild var kokkelør for Injera Wått. Og så masse intellektuell samtale, med psykologar og religionsvitarar og teologar og det eine og det andre. 

Det er godt at livet kan vere slik. 

Sign o de times.

Vi har den sekulære opprørsgjengen. Andreas Wahl B. Aksel B Sterri. Ole Martin M. Joda. Eg trur eg skjønar noko av det. Dei er i sterkt opprør mot kristendomen, og er påverka av nyateismen. Dei meiner dei har ein god og rettferdig case, og langt på veg har dei det. Men dei er også ein type "reaktiv ateisme". Det er noko umoge og utprøvande over det. Noko, hm. "Desperat" blir for sterkt ord. Meir kanskje, over-aktivt.

Det er tankevekkande. Eg veit liksom ikkje. Dei flørtar med farleg tankegods, det er sikkert. Av og til er dei ikkje klar over det sjølv. Eg trur også dei er prega av ei fandenivoldsk haldning. "Vi skal i alle fall ikkje vere kristne og religiøse, vi skal vere vitskaplege og moderne!!!" Dei utforskar radikale retningar som dei veit vil vere provoserande, og som dei opplever som "vitskaplege". Singer. Utviding av abortgrenser. Bruk av prestasjonsfremjande stoff for eksaminandar. Transhumanisme. Kritikk av tanken om reelt menneskeverd. Sterke forsvar for surrogati. Kritikk av fri vilje. Forsvar for narkotika. Etc. Det kjem nye ting kvar veke, nærast.

Ja, eg veit liksom ikkje. På den eine sida kan ein seie: "Jo, men desse tinga er interessante! Dei har også gode grunnar! Dei utfordrar ein livssynssituasjon som ikkje er tilfredsstillande, og gjer dermed ein viktig intellektuell jobb!" Etc. På den andre sida kan ein seie: "Dei flørtar med farlege ting. Dei leikar med elden. (I kid u not). Store og farlege endringar har små byrjingar. Dei riv ned ekstremt viktige verdiar. Dei er for unge og ulærde til å sjå dei mange blindsonene i sine eigne posisjonar. Dei hoppar inn i posisjonar dei ikkje har tenkt gjennom (éi bok synest ofte å vere nok til at dei skriv kronikkar og gjer seg til talsmenn for posisjonar, jfr. Harari, Ehrman, de Botton)." Etc.

Hm. Eg tenker på dette! Og det er "sign o de times". At denne gjengen fylgjer tidsånda (det gjer også eg, i stor grad, så det er sagt), og tidsånda no er "post-ny-ateistisk". Det betyr: No har ein innsett at nyateismen var veldig reaktiv mot amerikansk fundamentalisme, og islamisme. No byrjar den ovanfor nemnte gjengen å flørte med religion og livssyn. Anten i form av opningar for buddhisme (Blomkvist) og opningar for "sekulær religion" (Sterri).

Igjen får eg den same ambivalensen, SPESIELT i møte med Sterri. Sekulær religion? Spennande! Eg kan forstå kvifor han tenker slik. Her er det rom for dialog og utvikling av den sekulære posisjonen. Kor langt er det eigentleg frå "sekulær religion" til meir mystisk tradisjonskristendom...? På den andre sida: Umoge så det held, og ikkje så reint lite farleg, om idéen skulle gjennomførast med politisk hjelp (tenk franske revolusjon og dens fornuftsreligion, kommunismens religionssurrogati, nazismens statsreligion ETC).

Ideane har vakt responsar frå nokre av dei smartaste unge norske teologane, Døvik og Bergem. Som er flotte og flinke folk. Eg har også ambivalens til deira innspel. Innspela deira er gode, lesverdige, skarpe. Døvik meiner buddhismen som vi møter på i vesten, er eit barn av protestantisme og opplysningstid. Det er sant. Men på den andre sida, vil eg meine, har buddhismen innsiktar som kristendomen - inkludert austleg kristendom, IKKJE har. Det er difor legitimt at vesten opnar seg opp for buddhistiske innsiktar. Legitimt og nødvendig.

Bergem har ein svært skarp respons til STerris tankar om statsreligion. Gode og viktige tankar. Statsreligionen blir "tom", fordi den kjem i framhaldet av liberalismens individualisme og meiningstap. Det blir berre "meir av det same". Religion utan hjarta, utan røyndom, utan genuint fellesskap, utan håp. Og på den andre sida: Det trengst også ein analyse av kva det er som gjer at Sterri har det standpunktet han har, reint intellektuelt, og korleis ein skal møte det. (Elles interessant å tenke på at Sterri, med sitt siste religionsutspel, som byggjer på Alain de Botton, nærmar seg det standpunktet hans far gav til kjenne i "Min Tro" i VL for ei stund sidan; han kalla seg noko slikt som ateistisk, kulturell kristen).

Det er ei kompleks oppgåve, ikkje sant. Kristendomen - eller det livssynet, eller kanskje betre: Den tradisjonen - som evt. skal kome han i møte, må kunne gje responsar på nyateismen, vitskapskritikken etc., og samstundes anerkjenne dei legitime poenga som finst her (og dei er det ikkje så reint få av). Men her er det mogleg å kome kvarandre eit godt stykke på veg, i alle fall. Det er mange skarpe frontar ute og går, som ikkje hadde trengt å vere så skarpe. Nokon bør arrangere litteraturhus-møte mellom Sterri, Wahl, Døvik og Bergem. Etter mi meining var det slike ting Skaperkraft skulle ha arbeidd mykje med. (Dei gjer elles ein god jobb med mange ting, så det er sagt).

Så. Kompleks og spennande debatt med masse rom for utforsking, imøtekoming og dialog, og "vegar vidare" i sentrale spørsmål for vår tid. Komplett semje blir det aldri, naturlegvis. Det er heller ikkje noko positivt mål. Men utfordringa er likevel at vi reint politisk skal leve i det same samfunnet, som medborgarar og sysken. Så ein kjem ikkje unna dialogen og samhandlinga.

Friday, July 21, 2017

Maté passar som hand i hanske med erfaringa mi med å vere i Polen, og å kome attende. Frustrerande å oppleve desse tinga, men også veldig godt å bli klar over dei. Eg vil dele denne artikkelen frå VD som set fingeren heilt godt på det. Ei dame som reflekterer over at fleirmannsrom på sjukehus faktisk kan vere BRA. HER. Tenker ofte på G Elstad, som fleire gonger sa i forkynninga si, på "Øvre Singsaker"-dialekt: "Det gjøøøør noe med meg at du er til stede sammen med meg. Bare at du eeeer der!" Det er sant. Einsemd er ein killer. Eg skjønar det no. Eg meiner det bokstaveleg. Og Maté ekspliserer den hormonelle og stressrelaterte emosjonsrelaterte responsen i kroppen på desse tinga.

Berre det at eg skriv dette her på bloggen er eit substitutt for at eg skulle ha hatt nokon å seie det til. I går før eg la meg, skreiv eg litt på eit ark. Og eg skreiv: "Det blir betre, Hallvard". Ja, det gjer det, trur eg. Berre eg får teke grep.

Det er interessant. Kroppen har ein stranglehold på meg. Den har meg "on a leash". Eg må gjere det eg kan for å lystre. Det er ikkje opp til meg. Men kroppen vil meg vel. Naturen er god. Spørsmålet er om eg ville hatt det annleis(!!!!) Om eg ville hatt eit ræva liv utan å ta grep, med god kroppshelse. Så litt bitande sarkasme til slutt. Det må ikkje vere siste ord, Waters kan bli for kynisk. Men eg tenker på denne teksten.


 

Thursday, July 20, 2017

Skamlaust personleg

Eg prøvar å forstå kva det er som gjer at kroppen min lækjast når eg er i Polen, men når eg vender attende til Noreg, så merkar at eg slit meir med helsa.

Eg hadde Kjetil og Thomas rundt meg mykje. Eg dela tankar heile tida. Ting eg hadde inni meg, om kjensler, erfaringar, teologi, vitskap etc. Ned-stressande og trygt. Eg var heilt medviten om at eg skulle dele ting eg hadde inni meg, nett slik dei var. Vi fann på mange ting heile tida og heldt i lag. Det er ikkje godt for mennesket å vere åleine, står det i Bibelen, og det er sant.

Eg åt mykje mat, også noko usunn mat. Men paradoksalt nok gjekk ting betre med helsa. Maten var også utruleg god, og eg åt masse grønsaker. Eg åt også ein del rå grønsaker innimellom, då eg ikkje var på restaurant. Slikt hjelper. Men ja. Eg sette så pris på maten i Polen, fekk så mykje glede av den. Gode felles måltid.

Eg gjekk og jogga mykje, utover heile dagen. Fekk meg også sol. Svært sunt. Mykje forbrenning også. Eg var så motivert for å ut og jogge, når eg er på ein ny stad med mykje spennande.

Eg bruka data veldig lite. Veldig sunt. Kan bli sliten i hovudet av det. Eg brukar nett altfor mykje som ein "drug". Det blir veldig tydeleg for meg. Substitutt for meiningsfulle opplevingar og sosial kontakt. ****.

Eg kjente glede. Mange gledesopplevingar. Særleg på jazzklubb. Herleg. Det gjev motivasjon. Avslapping. Glede i kropp og sjel. Kjensle av at eg er ein god stad i røyndomen. Eg kjente at eg fekk lyst til å øve på piano og spele meir konsertar. Og når eg kjem til Kviteseid, blir det tungt att. Hm.

Eg trur eg har gjeve opp før eg har byrja. Eg driv med det enno. Eg set ikkje i gang med livet. Eg merkar når eg er i Polen på ferie med Kjetil og Thomas, at eg får driv til å setje i gang med ting. Eg laga ei lang liste, og tenkte "Yes, no skal eg setje i gang." Så kjem eg attende til Kviteseid, og ting blir tunge.

Eg les Maté. Han skriv om stress og emosjonar og autoimmun sjukdom. Om å ikkje kunne seie "nei" og ikkje kunne vise kjensler. Det rører djupt i meg, eg sat på do og las. Og skreik høgt då eg las det. AAAAAAGGGGGHHHH!!!!! Frustrasjon over å sitje så ***** fast i det. Og kva det har gjort med meg. Men han skriv også mykje godt om vegar vidare til lækjing. Ja, takk skal du ha, Maté, no skal eg lytte og implementere. Dvs. halde fram med det.

Ja, kva skal livet dreie seg om, eigentleg? Det tenker eg på, når eg reiser. Kva skal livet dreie seg om. Eg må ha djubde i livet. På noko slags vis. Eksistensiell djubde. Eg må ha menneske rundt meg, eg blir så fort einsam. Eg må ha musikk, piano og gitar. Eg må ha krefter til å formidle og reflektere med menneske, eg elskar det høgt. Kjærleik og kjensler knytt til det er berre eit kapittel for seg, som er vanskeleg.

Basically må eg attende til Polen. Snart, håpar eg.

[Bestilte billettar i dag]

Je. Tek ein dag om gongen!!!! Mot ljoset.

Tuesday, July 18, 2017

Siste dag på reisa for denne gongen.

Vi stod opp i Berlin, fekk oss litt frokost, og reiste av stad. Ny erfaring for meg å køyre på Autobahn, men det har gått veldig bra. FYI så dreier det seg om å passe nøye på filskifta, at ikkje det kjem bilar i full fart bakfrå. Og å passe nøye på å halde avstand, og halde auga oppe for mogleg kø. Då set ein på naudblinken. Det vart faktisk kø, og vi vart forseinka til ferja i Kiel. Men vi reiste tidleg, så det gjekk bra. Bilen min gjekk bra, men hadde noko slitasje. Så det blir litt vedlikehald no framover. (Hjullager, framfor alt).

Color Magic, ja. Ei historie for seg! Billetten var dyr, 5k. Men det er ei lang reise, med overnatting. Kva skal eg seie? Mykje luksus. Flott interiør. Kino, bar med flott utsikt. Fine restaurantar. Fine lugarar. Herleg å reise opp på dekk og sjå på utsikta. Den andre sida av det er at ALT er designa for å mjølke deg for pengar. MYKJE pengar. Cruise-kulturen er også på ein måte litt som campingkulturen. Ganske kitchy. Og noko upersonleg. Og det som seljast, er på ein måte alt som er usunt (i store mengder): Godteri, sprit, røyk og snus, kjøt, fast food (men betre mat i dyrare restaurantar). Eg spurte ein kelner: "Har du ein bra dag på jobben?" Han sa: "Ja, i dag har jeg det, for i morgen skal jeg hjem". Uhu. Hm. Nei, dette er ikkje heilt for meg, men eg skal ikkje døme om kva andre tykkjer. Og kva hadde eg sagt dersom eg var filthy rich og kunne kjøpt god mat til 700 kr, teke massasje for 1300 kr etc.? Kanskje eg hadde likt det? Nei, eg likte PolFerries betre. Kanskje eg berre er litt jordnær og kjip. (En får værra som en er om'n itte vart som en sku ETC). Men cafeteriaen var så triveleg, og maten var så sunn og god og billig. Og flystolsalongen var triveleg.

I det heile ei interessant oppleving for meg å vere på slik cruisebåt. Eg fekk også prøvesmakt både rom, likør, whisky og konjakk (i små dosar, for øvrig). Artig, og livsutviklande. Det smakar godt (spesielt Dooleys). Eg har også ete noko godteri, og eg merkar at min "addiction" til sukker raskt kjem attende, SÆRLEG når eg søv dårleg og er sliten. Huhu. Her gjeld det å passe seg. Og leggje seg tidleg. Eg merkar at...hm...miljøet på Color Magic er fullt av freistingar. Det høyrest ut som ein kristen klisje, men for meg er det sant. Freistingar til usunn mat, usunne drikkevanar, bruk av pengar på casino (jo, måtte prøve einarma bandittar, elska dei som born. No var det meir sånn..."Ok, dette er å gje bort pengar, men litt gøy så lenge det varer". Ved sida av meg sat ei eldre, sliten dame som spela på to automatar samstundes, og hadde 1500 kr i credits på kvar av dei), bruk av pengar til alt mogleg rart. Godt å kome til Kviteseid då. Her er det ingenting å bruke pengar på :) :)

Turen er over. Det har vore ein herleg tur, spesielt dagane i Wroclaw. Takk til Kjetil og Thomas. Eg må snart attende, trur eg. Det er lækjande for meg å reise til Polen. Jogge, ete sunn og god mat. Kome til eit anna miljø(!) Snakke med folk. Bli kjent med eigne grenser, og utfordre dei. (Eg har langt att å gå. Når eg er på tur, blir eg i det minste klar over det. Og eg syng på denne songen.) Besøke kyrkjer og cafear og bibliotek. Etc. Ikkje stresse med pengebruken, for det er billig, alt saman. Bruke PC lite. Kjære Gud. Takk, kjære Gud. Takk skal du ha. Det var godt for meg.

Så nokre bilete og filmar!!




Her ved stranda heilt sør i Sverige, før vi gjekk på Polen-ferja. Her var det kjempefint - kaldt og forfriskande i vatnet. Eg er tynn fordi eg har digestive issues. Som vart mykje betre på turen! Sjølv om eg ditcha dietten og åt det meste eg ville (men masse grønsaker...som i Polen smakar herleg. Og lite kvitt mjøl og meieriprodukt).



God stemning på ferja.





Her framme på kaia i Polen. Eit fint bilete her, ja. Kjetils genser her. Ei rålekker servitrise i Wroclaw sa ho likte den godt. Hehe. Det var eit signal.




Køyring i Polen, Thomas tek ein tørn når eg er sliten. Landskapet i Polen og Nord-Tyskland er flatt og kjipt. Det meste av natur i Noreg slår det.



Foran Humboldt-universitetet. Før krigen var det verdas beste universitet. Så kom nazi-idiotane og øydela alt "beyond repair". (Rart med det. Vi snakka på t-banen, på norsk. Eg snakka om nazismen. Berre eg nemnte ordet, var det folk rundt meg som snudde seg med eit fryktsomt blikk. Det skjedde fleire gonger). Nazistane, ja. J***a idiotar. Blir så provosert. (Joda, meir konstruktivt sett så har dette å gjere med idéhistorie, historisk samanheng etc. Uansett.)







Kjetil og Thomas skal sjekke Thai-damer. Vi gjorde vel ikkje nett det  (mi massøse var sikkert 50 år :) :) ), men massasjen var veldig god. Fyrst avslappande massasje. Eg vart varm og trøytt i kroppen, og stressa heilt ned. Så fekk eg seinare Shiatsu-massasje av ei Bali-dame, ja.








Vi skal ut på bike tour. Det var ein veldig grei og fin tur. Fat Tire bike tours. Vi møtte ein svært triveleg mann frå UK som arbeidde som dataingeniør, rundt omkring i verda. Han var veldig tjukk, og sveitt. Det fyrste han sa då eg helsa på han, var: "Uh, beklager, eg var oppe til 0500 i går, var på byen, eg drakk så mange øl at det halve kunne vore nok". Eg tenkte han var sånn 38-40 år. Han var 31(!) Han levde veldig usunt, ja. Men var altså kjempetriveleg, ein flott fyr. Veldig tankevekkande for meg. At han kunne leve slik.






For ei lukke å vere på jazzklubb med gode vener. For ei lukke. Då er livet godt, altså. Eg har det så bra då, altså. Og grøn te i tillegg :-)

Og takk til alle som har fylgt turen, av familie og vener (y) (y)

Sunday, July 16, 2017

Eg stod opp og jogga ein runde i området. Hoppegarten heiter det. Det er heilt i utkanten av Berlin. Masse ganske like bustader som ligg tett i tett, med veldig få opne områder og parkar. Store områder som er slik. Huh, ikkje så triveleg. Men det var godt å ut og jogge.

Så reiste vi til t-banen. Vi hadde avtala å reise på biketour på Alexanderplatz kl. 11. Vi hadde grei tid. Vi gjekk til billett-automaten. Den aksepterte ikkje VISA. Vi gjekk til minibanken borti gata. Den aksepterte ikkje VISA. Vi gjekk til lokale cafear og kioskar. Dei hadde ikkje bankterminalar. Ja. Det seier litt, kan du seie. Vi sneik på t-banen til ein stasjon der det var ein meir seriøs minibank.

Vi rakk godt biketouren. Masse folk. Flest foreldre og tenåringsborn. Nokre på vår alder også. Guiden var ein, vel, hm, flamboyant type frå NY. Han var chill og kunne mykje. Vi sykla rundt og såg på sentrale historiske ting. Mykje handla om nazismen og kommunismen. Reichstag, Berliner Dom, Berlinmuren, Holocaust Memorial osv. osv. Veldig fint å ture rundt sånn og få overblikk over byen.

Etterpå reiste vi på Haägen Dasz og verkeleg "indulged". Eg fekk meg karamell og pekan is, med belgisk mørk sjokolade og crispy snacks-kuler på toppen. Og macadamia-kake. Herleg godt, men dette kan eg verkeleg ikkje ete ofte :-S Disiplinen kjem attende når denne ferien er over, for å seie det slik. Men ja. Det var GODT.

Vi reiste vidare til Classic Remise, ein stor hall med masse sportsbilar. Gratis inngang, artig å sjå, mest for Kjetil og Thomas. Så var det noko falafel og salat og heimover medan eg las litt Buddha-historie.

Så dette: Eg må seie at eg likar ein god del betre å vere i Polen enn i Berlin. Kvifor? HM. Eg likar det faktisk ein god del betre. Då vi reiste frå Wroclaw, sa eg: "Her kunne vi godt ha vore meir!" I morgon reiser vi frå Berlin. Det er ok! Kvifor?

Vel, hm. Polen er eit meir tradisjonelt samfunn, på mange vis. Meir tradisjonelle kjønnsroller (sjølv om damene også er høgt utdanna og smarte). Meir tradisjonell mat, som er langt sunnare og betre smakande! I Berlin er det søte bakarvarer overalt. I Polen er det mykje grønsaker og kjøt og buffetar, og prisane er supre. Og i Berlin er det feite folk overalt! Verkeleg tankevekkande.

Berlin er så mykje meir vestleg, med tanke på liberalisme, diett, reklame, livsstil. Det er mykje ved dette eg ikkje likar så godt, må eg seie. Det er meir framandgjerande, på ein del vis. Meir upersonleg. Meir stressande.

Det er også ein personleg komponent her. I Polen kjenner eg meg meir...vellukka, eller akseptert, på ein måte. Det er ikkje så mykje stress med fasade. Og samfunnet er ikkje så krevjande og konkurranseorientert, på mange vis. Vel! Berlin er også ein veldig kulturelt rik by, med masse spennande som skjer. Men, ja. JAJA!

I morgon blir det Kiel-ferja heim. Over og ut for denne gong.

Saturday, July 15, 2017

Vi stod opp og pakka ut. Fekk oss ein herleg frokost på Bazylia.



Det er utruleg billig og utruleg godt.

Vi har køyrd til Berlin. No er vi suburban hell (ja, det uttrykket gjev noko meining her, i outskirts of Berlin) og drikk martini og pina colada og ser ein kritikarrost film. I morgon blir det bike tour.

Friday, July 14, 2017

Vi åt på ein lokal cafeteria i dag. 6 kroner per 100 gram. Og maten! Den var så heftig god. Ein heil haug supergod og sunn mat!! Heilt utruleg. Eg var svært takknemleg. Naut kvar augneblink.

Seinare åt vi på japansk-koreansk restaurant. Dyrare, men kjempegod sushi! Og god suppe. Og god salat med grilla kylling. Masse japanarar der. God stemning. Vi var fyrst på ein Polish cuisine-stad. Men dei hadde berre svin og biff og grønsaker. Verka ikkje så freistande. Veldig sunt for assertiveness å gå derfrå når vi fyrst hadde sett oss ned og fått meny.

Yeah. Vi var på Bali-massasje i dag. Shiatsu-massasje. Det er sånn "akupunktur utan nåler". Sterke tak og fingrar, kan du seie. Men bra for kroppen. I fjor tok eg massasje heile sumaren, gong på gong. Var naudsynt for meg, som sjølvutvikling. No har eg ikkje så stort behov for det. To gonger er nok nok for denne gongen.

Thomas og eg reiste på jazzklubb, Vertigo. Det var supertriveleg der. Skal leggje ut film når eg får tak i kabel til kameraet. Det var varmt og fint lokale. Veldig hyggelege tilsette. Fin og lun stemning. Vi var nok blant dei yngste der. Dei fleste var sånn 35-60. Så god stemning. Roleg og smooth jazz - kanskje litt for "enkel" og roleg for meg. Men herleg å sitje og lytte. Er rart med det. I buddhismen lærer ein å vere til stades i augneblinken, fullt og heilt. Er ein zen, vil ein også ha "beginner's mind". Oppleve ting som eit barn, for fyrste gong.

I morgon skal vi vel ha noko veldig god frokost, pakke, og så reise vidare til Berlin.

Til slutt vil eg seie at det er veldig godt for meg å vandre i byen. Veldig godt for fordøyinga og søvnen. Eg joggar ei god stund om morgonen og ser på ting, og så går eg heile dagen etterpå, nesten. Verkeleg bra for meg.








Ja. Så litt om Fasting Mimicking Diet:



The results are in: FMD reverses type 1 diabetes in mice


FMD restores insulin-dependent glucose control

FMD improves the cytokine profile

FMD triggers the regeneration of pancreatic beta cells






Turning back time: reawakening embryonic genes

How was the FMD doing this? The researchers were curious too and wondered if epigenetics were responsible. They ground up some of the pancreatic tissue from the mice and used RNA sequencing to determine which genes were being expressed. They found that the FMD is able to turn back the clock, promoting a gene expression profile in adult mice that is usually only observed during embryonic and fetal development. This is quite an astonishing finding.